Op zondag 15 februari is pastor Frans Zwarts thuis plotseling overleden. Een hele schrik en ontzetting voor Eke van den Berg, zijn huisgenote. Frans is 86 jaar geworden. Het bericht van zijn sterven schokte velen in de geloofsgemeenschappen van onze Martha en Mariaparochie, waar hij lid was van het pastorale team en inspirerend voorging in de vieringen. Frans was een joviale pastor met open oor voor iedereen. Na zijn wijding is hij o.a. benoemd als  bouwpastor, samen met twee dominees, voor een oecumenisch multifunctioneel kerkcentrum in Apeldoorn;  het kreeg heel toepasselijk de naam “De Drie Ranken”. Later werd hij hier benoemd tot deken van de regio Amersfoort-Zeist, waarbij hij pastoraal-organisatorisch veel betekend heeft voor de plaatselijke kerken en ook was hij lid van de bisdomraad.  Aansluitend is Frans hier benoemd in het pastorale team van Baarn-Soest-De Bilt.
Zaterdag 21 februari was in een volle Petrus en Pauluskerk in Soest de uitvaartdienst o.l.v. pastoor Joachim Skiba, waarna in besloten kring de begrafenis volgde. Dat de hemelse Goede Herder Frans nu mag opnemen in zijn schaapstal.

Evenzeer maken wij ook melding van het vrij plotseling overlijden van prof. dr. Peter Nissen (68 jaar). Hij was hoogleraar Oecumenica aan de Radboud-universiteit in Nijmegen. Peter Nissen was zeer betrokken bij de ontwikkelingen in de kerk(en) sinds het 2^e Vaticaans Concilie; hij had steeds een breder oecumenisch perspectief voor ogen en wist historische feiten en gevoeligheden te combineren met openheid voor vragen van vandaag. Zo verschenen van hem regelmatig artikelen over kerk en spiritualiteit in het dagblad Trouw.
Ook wij in de O.L.V-kerk hadden een goede band met hem. Zo was hij tweemaal zeer betrokken bij de twee symposia die wij hier in de afgelopen jaren  in de kerk georganiseerd hebben.
Zijn uitvaartdienst vond plaats op zaterdag 14 februari  in de Dominicuskerk in Nijmegen. Moge hij nu de Hemelse Oecumenica in Gods licht ten volle beleven.

Zondagmorgen 1 februari heeft Lan Sing Keiner-Ho toch nog onverwacht in alle rust haar leven terug moeten geven aan haar schepper in wie zij een leven lang veel vertrouwen had.
De laatste jaren verbleef zij in Vredenoord in Huis ter Heide en moest zij steeds meer van haar geestelijke gezondheid inleveren. Haar leefomgeving werd steeds kleiner.
In de kerk OLV voelde zij zich thuis. Daar was zij jarenlang lid van het koor. Zij was een echt familiemens en genoot van het samenzijn met haar familie, van wie zij veel steun heeft gehad nadat zij al heel vroeg weduwe werd en als alleenstaande ouder haar zoon Rogier heeft moeten opvoeden. Dat zij nog oma mocht worden van een kleindochter, Sera,  was voor haar het grootste geschenk.
Zaterdag 7 februari was in haar vertrouwde kerk haar afscheidsdienst waarin vele warme en liefdevolle  herinneringen werden gedeeld en waarin haar recht is gedaan om in haar traditie  afscheid te nemen. Velen hebben haar vervolgens begeleid naar haar laatste rustplaats op  Den en Rust. Dat Lan Sing moge zijn in het eeuwige licht en moge rusten bij de bron van eeuwig leven.

Op dinsdag 3 februari is in Huize ’t Oosten op 92-jarige leeftijd onze parochiaan Ton Peeters overleden. Geboren in het Limburgse Neer aan de Maas, heeft  hij als ingenieur gewerkt bij Rijkswaterstraat. Na zijn huwelijk met Nel hebben zij o.a. gewoond in Zoetermeer, waar ze ook sterk bij de parochie betrokken waren. Dit ging als vanzelfsprekend door in onze O.L.V.-parochie, toen zij in de jaren tachtig hier aan de Rubenslaan kwamen wonen: Nel hielp mee bij het kerkelijk bureau en verzorgde met Anke Dercksen de redactie van Samen Kerk. Ton was de hulp en rechterhand van Philip Vos en Wim Hooft bij werkzaamheden in en buiten de kerk. Dat ging altijd gepaard met veel gezelligheid en een positieve kijk op ons parochieleven.
Helaas moest de afscheidsviering in onze kerk op maandag 9 februari, op wens van de familie, in kleine huiselijke kring plaatsvinden vanwege een ernstige ziekte van de oudste broer Peter, die op de Intensive Care lag in het UMC van Brussel. Ton is na deze intieme viering begraven bij Nel op ons kerkhof.
Dat zij samen mogen leven in Gods licht en vrede.

Op zondagmorgen 25 januari is Thérèse Franssen-Sips stilletjes uit het leven weggegleden. Thérèse is heel lang actief in onze gemeenschap geweest als wijkcontactpersoon. Vele mensen heeft zij trouw bezocht. Lang heeft zij voor haar man Henk gezorgd, totdat hij stierf. Daarna werd zij zelf helemaal afhankelijk. Lang heeft zij in de Biltse Hof gewoond, wat een grote opdracht voor haar was. Thérèse hield zielsveel van haar (schoon)kinderen en kleinkinderen. Toen ze eindelijk het leven los kon laten, hebben zij haar in alle rust laten gaan. Maandag 2 februari was haar afscheidsviering, waarna we haar lichaam te ruste gelegd hebben bij haar man Henk op de begraafplaats Het Stille Hofje in Den Dolder. Wij leggen haar leven in Gods handen.

Zondag 2 januari overleed drie dagen na haar 99^ste verjaardag mevrouw Aline Bossink, een bijzondere, mooie, sprankelende vrouw. Lange tijd woonde ze in Den Dolder en de laatste jaren in de Schutsmantel. Aline was een zeer gastvrije vrouw en had oog voor haar medebewoners. Had je het koud, dan had ze wel iets warms voor je; was je een nieuwe bewoner en wist je de weg niet, dan was Aline wel in je buurt om je te helpen. En ’s avonds stond haar kamerdeur open en is er menig biertje en advocaatje genuttigd. Aline was ook heel actief in de bewonerscommissie. Ik denk dat we gerust kunnen zeggen, dat zij de redster was van onze kapel in de Schutsmantel, zodat die bestaan blijft na de verbouwing.
Aline we zullen je missen. Mag je nu wonen in Gods huis.

Op Tweede Kerstdag overleed onze trouwe collectant Clemens Vos op 82 jarige leeftijd. Clemens heeft twee zonen, maar toen de vriendin van Ans overleed en een 11-jarige dochter achterliet, hebben Clemens en Ans haar, als hun eigen dochter, onder hun hoede grootgebracht. Aan de hand van thema’s schetsen de zonen hun vader:
Hij was een lieve man voor Ans, voor zijn kinderen en met name zijn kleinkinderen. Zijn liefde voor de natuur, de dieren en de planten en zijn groentetuin. Hij was behulpzaam en had grote liefde voor de techniek: het klussen, maken, bouwen en repareren. En zeker zijn grote liefde voor de sport: wielrennen, schaatsen en volleybal. Bij alle wedstrijden van zijn kinderen kon je hem vinden. Clemens was ook een gelovig mens. Hij was regelmatig in de kerk te vinden.
Groot is de leegte die hij achterlaat, maar mooi zijn de herinneringen die blijven.
Vrijdag 2 januari was zijn afscheidsviering, waarna we zijn lichaam te ruste hebben gelegd op het “Stille Hofje”in Den Dolder.